Waluta euro
Euro jest oficjalną jednostką walutową w krajach członkowskich Unii Europejskiej. Jednak nie dzieje się tak we wszystkich państwach członkowskich. Powodów takiego stanu rzeczy jest wiele – nie spełnienie podstawowych wymogów przyjęcia waluty (proces konwergencji), klauzule do Traktatu z Maastricht czy w końcu negatywne wyniki krajowego referendum w sprawie przyjęcia nowej waluty.
1 euro dzieli się na 100 eurocentów. Obecnie w obiegu jest siedem banknotów euro w nominałach 5, 10, 20, 50, 100, 200 i 500, dwie monety euro o nominałach 1 i 2 oraz sześć monet eurocentów o wartości 1, 2, 5, 10, 20 i 50. Waluta ta do dnia dzisiejszego stanowi prawny środek płatniczy w 17 krajach tworzących strefę euro oraz w 11 państwach nie należących do UE. Niektóre z nich weszły do strefy euro poprzez proces jednostronnej euroizacji. Oprócz wyżej wymienionych eurowaluta można posługiwać się także we francuskich posiadłościach na Atlantyku i Oceanie Indyjskim oraz w brytyjskich bazach wojskowych na Cyprze.
W transakcjach bezgotówkowych euro zostało wprowadzone 1 stycznia 1999 roku, a do stałego obiegu gotówkowego trzy lata później w 12 państwach unijnych. W naszym kraju jak na razie nie doczekaliśmy się środka płatniczego w tej walucie, jednak istnieje możliwość zaciągnięcia kredytu w euro, praktycznie w każdym polskim banku.
Symbolem waluty euro jest grecka litera epsilon, przecięta dwiema równoległymi liniami. Znak ten może przypominać o antycznych korzeniach europejskiej cywilizacji lub nawiązywać do przekreślonych znaków wiodących światowych walut, takich jak dolar amerykański, jen japoński czy funt brytyjski.
Niezależną politykę pieniężną w strefie euro prowadzi Europejski Bank Centralny z siedzibą we Frankfurcie nad Menem.