Europejski system walutowy
Europejski System Walutowy jest instytucją, która powstała w wyniku reakcji państw europejskich w sprawie wyraźnych wahań między ich własnymi walutami. Po stworzeniu tzw. węża walutowego, na skutek rozwoju systemu międzynarodowych płynnych kursów walutowych, dalsze regulacje pozwoliły na skonstruowanie specjalnego systemu, którego nadrzędnym celem była stabilizacja kursów walutowych w Europie.
ESW powstał na mocy rezolucji uchwalonej przez Radę Europejską w Brukseli 5 grudnia 1978 roku. Następnie został on przyjęty w niemieckiej Bremie przez 8 krajów członkowskich ówczesnych Wspólnot Europejskich. Były nimi Francja, Niemcy, Włochy, Belgia, Luksemburg, Holandia, Dania i Irlandia. 13 marca 1979 roku w wyniku porozumienia pomiędzy bankami centralnymi ESW zastąpiło „węża walutowego”. W kilka lat później, w roku 1985 miał miejsce Układ z Schengen, określający współpracę w zakresie bezpieczeństwa i polityki azylowej między krajami członkowskimi.
Obszar stabilności monetarnej, pozwolił na regulacje sytuacji gospodarczej i politycznej w ramach Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej. Inicjatywie stworzenia ESW przyświecała możliwość instrumentu spłaty pożyczek między bankami centralnymi, a także stworzenie waluty rezerwowej.
W roku 1992 miał miejsce kryzys tego systemu, który zaowocował dewaluacją kilku bardzo istotnych europejskich walut – lira włoskiego, funta brytyjskiego, pesety hiszpańskiej, eskudo portugalskiego oraz funta irlandzkiego. Od tego czasu Europa podjęła dążenia w celu utworzenia Unii Gospodarczej i Walutowej oraz Europejskiego Banku Centralnego. Koncepcje te zostały wprowadzone w roku 1998.